{"id":4046,"date":"2015-05-06T20:17:41","date_gmt":"2015-05-06T17:17:41","guid":{"rendered":"http:\/\/dogaaskina.local\/?p=4046"},"modified":"2015-05-06T20:17:41","modified_gmt":"2015-05-06T17:17:41","slug":"gavur-mehmet","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/dogadernegi.org\/tr\/gavur-mehmet\/","title":{"rendered":"G\u00e2vur Mehmet"},"content":{"rendered":"

\"5-oo\"<\/a>
\nBir yirmi d\u00f6rt saat daha diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm g\u00f6zlerimi a\u00e7t\u0131\u011f\u0131mda. Yeni bir g\u00fcn gibi g\u00f6z\u00fcken o hep ayn\u0131; g\u00fcn\u00fcn do\u011fu\u015fu, bat\u0131\u015f\u0131, gece, karanl\u0131k ve y\u0131ld\u0131zlar. Uyanmalar, ko\u015fu\u015fturmalar, yorulmalar sonra tekrar uykular. Nereden bilebilirdim bug\u00fcn\u00fcn as\u0131rlar s\u00fcrece\u011fini?<\/p>\n

Suyunu arayan topraklara, Ta\u015fl\u0131ca’ya gidecektik. Hani baz\u0131 yollar \u00f6ylesine g\u00fczel olur da, yolun kendisi gidilecek yere d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcverir ya birden, i\u015fte tam \u00f6yle bir yola d\u00fc\u015ft\u00fck. Yol, devasa kayalar\u0131n aras\u0131nda, onlar yar\u0131l\u0131rken \u00e7ektikleri ac\u0131y\u0131 anlat\u0131r gibi k\u0131vrana k\u0131vrana ilerliyordu. Bir tarafta da da\u011f\u0131n g\u00f6zya\u015flar\u0131; deniz. G\u00f6z\u00fcm\u00fcz\u00fcn g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc g\u00f6nl\u00fcm\u00fcz de g\u00f6rebilsin diye her f\u0131rsatta duruyor, arabadan inip her \u015feyi haf\u0131zam\u0131z\u0131n en bakir yerlerine kaz\u0131yorduk. Heyecandan guruldamaya ba\u015flayan midemizi, yolun kenar\u0131ndaki badem a\u011fa\u00e7lar\u0131ndan kopard\u0131\u011f\u0131m\u0131z toy \u00e7a\u011flalarla yat\u0131\u015ft\u0131rd\u0131k. Dur-kalklarla devam eden yolculu\u011fumuz nihayet sonland\u0131. Yol boyunca bize e\u015flik eden irili ufakl\u0131 ta\u015flar\u0131n aras\u0131ndan Ta\u015fl\u0131ca’ya ula\u015ft\u0131k; yolun kendisine.<\/p>\n

K\u00f6y merkezinde, hem susuzlu\u011fumuzu gidermek hem de birka\u00e7 ahbap edinerek Ta\u015fl\u0131ca’y\u0131 Ta\u015fl\u0131cal\u0131’dan dinlemek i\u00e7in bir kahveye oturduk. Birbirini ilk kez g\u00f6ren merakl\u0131 g\u00f6zlerle tan\u0131d\u0131k \u00f6nce birbirimizi. Bizi yoklayan bak\u0131\u015flar, zamanla yerini tan\u0131\u015f, s\u0131cac\u0131k selamlamalara b\u0131rakm\u0131\u015ft\u0131. K\u00f6y\u00fcn muhtar\u0131 oturdu masam\u0131za, \u00e7aylar s\u00f6ylendi. Sonra da \u00e7ay\u0131n bahane oldu\u011funu herkesin bildi\u011fi bir sohbettir demlendi ince belli bardaklarda. Yan\u0131m\u0131za gelen k\u00f6y\u00fcn eski delikanl\u0131lar\u0131, \u00f6nce biraz \u00e7ekingen; sonra kahkahalara d\u00f6n\u00fc\u015fen g\u00fcl\u00fc\u015flerle sard\u0131lar etraf\u0131m\u0131z\u0131.<\/p>\n

“-Amca siz nas\u0131l ge\u00e7inirsiniz burada?”<\/p>\n

“-Turizm gelmeden evvel herkesin hayvan\u0131 da vard\u0131, tarlas\u0131 da. Suyumuz yoktu ama na \u015fu a\u015fa\u011f\u0131daki K\u0131rkkuyalar deriz, oradan \u00e7eker suyu ekinimizi sulard\u0131k.”<\/p>\n

Biti\u015fi\u011findeki kasketli, Halil Amca kafas\u0131yla onaylad\u0131:<\/p>\n

“-\u015eimdi insan boyu oldu otlar. Bir elin parma\u011f\u0131n\u0131 ge\u00e7mez ora\u011f\u0131n\u0131, t\u0131rpan\u0131n\u0131 al\u0131p otlar\u0131 bi\u00e7en. Bu\u011fday\u0131n\u0131 yulaf\u0131n\u0131 toplay\u0131p da hayvan\u0131na erzak eden kalmad\u0131.”<\/p>\n

Hepsi birden hay\u0131fland\u0131lar. Titreyen, g\u00f6rm\u00fc\u015f ge\u00e7irmi\u015f elleriyle bir yerleri g\u00f6stererek i\u00e7lerinden en ya\u015fl\u0131s\u0131 konu\u015ftu:<\/p>\n

“-Hoytar derdik ad\u0131na. Hayvanlara yediririz ya.”<\/p>\n

Sanki ba\u015f\u0131m\u0131z\u0131 az\u0131c\u0131k uzatsak g\u00f6rebilece\u011fimiz bir yeri i\u015faret ediyordu. O ara g\u00f6z\u00fcm eksik di\u015flerinin verdi\u011fi \u00e7ocuksulukla g\u00fcl\u00fcmseyen H\u00fcseyin Amca’ya tak\u0131ld\u0131. Hi\u00e7 konu\u015fmuyordu da \u00e7ok \u015fey anlat\u0131yordu bir g\u00f6rseniz. Yan\u0131ndaki arkada\u015f\u0131na d\u00f6nm\u00fc\u015f elleriyle, v\u00fccuduyla b\u00fct\u00fcnl\u00fcyordu her \u015feyi. Bir \u015feyler diyecek oldu, \u00e7\u0131kmad\u0131 sesi. Anlad\u0131k ki H\u00fcseyin Amca sa\u011f\u0131r. Ama senden benden iyi anlat\u0131yor derdini bakma. \u00c7ocu\u011fundan bahsetti, \u00fcniversiteye gidiyormu\u015f Mu\u011fla’da. K\u0131van\u00e7l\u0131 ama buruktu y\u00fcz\u00fc.<\/p>\n

“Gen\u00e7lerden kimse kalmad\u0131 k\u00f6yde.” dedi. (Vallahi tam b\u00f6yle dedi, biz duyduk.) Ta\u015fl\u0131ca’n\u0131n ba\u015f\u0131na gelenleri o an anlad\u0131m. Bir yerde, umutlar\u0131 hen\u00fcz \u00f6rselenmemi\u015f; g\u00f6zlerindeki u\u00e7urtmalar\u0131 hi\u00e7 yitirmemi\u015f \u00e7ocuklar yoksa art\u0131k oray\u0131 su da unuturdu, ya\u011fmur da.<\/p>\n

K\u00f6y\u00fcn muhtar\u0131 oldu\u011funu sonradan \u00f6\u011frendi\u011fimiz Ziya Amca:<\/p>\n

“- Ser\u00e7e Liman\u0131’na giderken bir vadi kald\u0131 art\u0131k hala i\u015fledi\u011fimiz. Orada da eskisi gibi de\u011fil hi\u00e7bir \u015fey ama…” dedi yutkundu. Sonra devam etti:<\/p>\n

“- Bu vadi ta\u015f duvarlarla ikiye b\u00f6l\u00fcnm\u00fc\u015ft\u00fcr. \u00d6teden beri b\u00f6yle bu. Bir sene bir tarafa hayvan\u0131m\u0131z\u0131 salar, di\u011fer tarafta eker bi\u00e7eriz. Ertesi y\u0131l da duvar\u0131n di\u011fer taraf\u0131na koruz hayvanlar\u0131. Hem toprak hem hayvanlar sa\u011fal\u0131r b\u00f6ylece. ”<\/p>\n

Yan\u0131m\u0131zdakiler anla\u015fm\u0131\u015flarcas\u0131na g\u00f6zlerini yere diktiler. Sanki o eski verimli, bereket dolu g\u00fcnlerini ar\u0131yorlard\u0131 bo\u015flu\u011fa dalan bak\u0131\u015flar\u0131yla. Aralar\u0131ndan daha \u00f6nce hi\u00e7 konu\u015fmam\u0131\u015f, di\u011ferlerinin “G\u00e2vur Mehmet” dedi\u011fi, birisi konu\u015ftu:<\/p>\n

“Onu da yapam\u0131yoruz art\u0131k be muhtar! Ben tarlama bakar\u0131m da ne \u00e7\u0131kar. Devlet topra\u011f\u0131m\u0131za el koyup hazine arazisi yapt\u0131\u011f\u0131ndan beri karn\u0131m\u0131z m\u0131 doymu\u015f? Zaten, k\u0131t kanaat…” derken sustu. \u015eu yolda g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcz koca koca ta\u015flardan birisi b\u00f6\u011fr\u00fcne oturuvermi\u015fti sanki. \u00d6yle s\u0131k\u0131nt\u0131l\u0131, sanc\u0131l\u0131 g\u00f6z\u00fck\u00fcyordu. Bir zamanlar bu da\u011flarda ya\u015fayan karakulaklar\u0131n g\u00f6zlerindeki o keskin, delici bak\u0131\u015flarla hepimizin y\u00fcz\u00fcne bakt\u0131 tek tek:<\/p>\n

“Anam\u0131n babam\u0131n bak\u0131p b\u00fcy\u00fctt\u00fc\u011f\u00fc incir a\u011fac\u0131n\u0131n yemi\u015fini toplamak i\u00e7in para istiyorlar benden! Hak m\u0131 bu?!”<\/p>\n

Kimsenin verebilecek bir cevab\u0131 yoktu. Sessizli\u011fi (!) H\u00fcseyin Amca bozdu. Elleriyle o hep i\u015faret ettikleri yeri, vadiyi g\u00f6steriyordu.<\/p>\n

“Gidin, Ser\u00e7e’ye gidin.”<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Duvar\u0131n Ard\u0131nda<\/em><\/strong><\/p>\n

\"kap\u0131n\u0131n<\/p>\n

G\u00f6ky\u00fcz\u00fcn\u00fcn bizden sak\u0131n\u0131rcas\u0131na \u00f6rt\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fc mor bulutlardan m\u0131, yoksa az \u00f6nce i\u015fitti\u011fimiz s\u00f6zlerin a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131ndan m\u0131, bir sessizlik gelip yan\u0131ba\u015f\u0131m\u0131za oturmu\u015ftu. Yolda, birbirimizin y\u00fcz\u00fcne dahi bakm\u0131yor, par\u00e7a par\u00e7a kayalar\u0131n yekpare bir lisanla anlatt\u0131klar\u0131n\u0131 duymaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yorduk. Derken “K\u0131rkkuyular” sa\u011f\u0131m\u0131zda beliriverdi. Suyunu arayan bu topraklar\u0131n ya\u011fmur damlalar\u0131, nehirleri olan s\u0131r dolu kuyular, b\u0131raksan\u0131z b\u00fct\u00fcn gizlerini a\u00e7acaklarm\u0131\u015f gibi canl\u0131 g\u00f6z\u00fck\u00fcyorlard\u0131.<\/p>\n

Daha k\u00f6ye gelmeden \u00f6nce g\u00f6rmeye ba\u015flad\u0131klar\u0131m\u0131zdan tutun da, k\u00f6yde i\u015fittiklerimiz, insanlar\u0131n g\u00f6zlerinden sezdiklerimize kadar her \u015fey, Ser\u00e7e Liman\u0131’na uzanan vadide g\u00f6receklerimizin s\u0131radan \u015feyler olmayaca\u011f\u0131n\u0131 hayk\u0131r\u0131yordu. Ne g\u00f6rsek g\u00f6zlerimizi fal ta\u015f\u0131 gibi a\u00e7\u0131yor, \u015fa\u015fk\u0131nl\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 gizleyemeyerek hayretle izliyorduk. Kar\u015f\u0131da iki da\u011f\u0131 and\u0131ran hoytarlar\u0131 s\u0131rtlanm\u0131\u015f iki kad\u0131n, az \u00f6nlerinde b\u00f6lgenin en eski yerlilerinden karas\u0131\u011f\u0131rlar y\u00fcr\u00fcyordu.<\/p>\n

Bizse anlat\u0131lmay\u0131 bekleyen tarih \u00f6ncesi bir masaldan habersiz ilerlemeye devam ediyorduk. Hah, vadiyi ay\u0131ran duvarlar da kar\u015f\u0131m\u0131zdayd\u0131 i\u015fte! Asfalt yolun ortas\u0131nda s\u00fcrg\u00fcl\u00fc bir kap\u0131, etraf\u0131nda da sa\u011fl\u0131 sollu dalgalar halinde uzanan duvarlar. Da\u011f, g\u00f6z alabildi\u011fine bir ipekb\u00f6ce\u011fi titizli\u011fiyle \u00f6r\u00fclm\u00fc\u015f. \u00dcstelik ke\u00e7iler \u00fcst\u00fcnden atlasalar da di\u011fer tarafa ge\u00e7emesinler diye minik labirentler bile var.<\/p>\n

“Ne emek!” diye d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcrken kap\u0131y\u0131 a\u00e7mak i\u00e7in arabadan indim. Demir parmakl\u0131kl\u0131 kap\u0131 tekerlekleri \u00fcst\u00fcnde d\u00f6nerek, g\u0131c\u0131rt\u0131l\u0131 bir inlemeyle araland\u0131. Art\u0131k duvar\u0131n ard\u0131na ge\u00e7memize hi\u00e7bir engel kalmam\u0131\u015ft\u0131. O an, sanki bir zaman makinesinin kap\u0131s\u0131n\u0131 a\u00e7m\u0131\u015ft\u0131m da bin y\u0131llar avucumun i\u00e7inden kum tanecikleri gibi kay\u0131p gitmi\u015flerdi. Da\u011flar\u0131n eteklerinden zirvelerine kadar uzanan, antik ta\u015flarla \u00f6r\u00fclm\u00fc\u015f duvarlarda zaman\u0131 durduran sesler yank\u0131lan\u0131yordu. G\u00f6z alabildi\u011fine her yer bu m\u00fcthi\u015f mimarinin eseri olan tarlalarla doluydu. \u0130\u00e7ecek suyu dahi olmayan bir k\u00f6yde, kar\u0131nca yuvalar\u0131n\u0131 and\u0131ran benzersiz bir sistem as\u0131rlar \u00f6ncesinden beri devam ediyordu.<\/p>\n

Bu\u011fday, yulaf ve ne oldu\u011funu tam olarak \u00e7\u0131karamad\u0131\u011f\u0131m\u0131z, sar\u0131\u015f\u0131n \u00e7i\u00e7ekli bir baklagilin yer yer kar\u0131\u015f\u0131k ekildi\u011fi tarlalar\u0131n az ilersinde; s\u00f6\u011f\u00fct a\u011fac\u0131n\u0131 and\u0131ran duru\u015flar\u0131, al\u0131\u015f\u0131k olmad\u0131\u011f\u0131m\u0131z edalar\u0131yla incir a\u011fa\u00e7lar\u0131 , “biz de buraday\u0131z!” diyorlard\u0131. Zeytin a\u011fa\u00e7lar\u0131n\u0131n g\u00f6vdesine sar\u0131lm\u0131\u015f bal\u0131k a\u011flar\u0131 onlar\u0131 nefessiz b\u0131rakan \u00e7al\u0131lardan koruyordu. Abdestbozan otlar\u0131, tazecik fidanlar\u0131 korumak i\u00e7in kale duvarlar\u0131 gibi \u00f6r\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fc etraflar\u0131na. T\u00fcm bunlar\u0131n kadim bir k\u00fclt\u00fcr\u00fcn izleri oldu\u011fu a\u015fikard\u0131.<\/p>\n

Da\u011flarda art\u0131k neredeyse yaban\u0131lla\u015fan ke\u00e7iler, hala ilk g\u00fcnk\u00fc gibi sapasa\u011flam duran baz\u0131 antik kal\u0131nt\u0131lar\u0131n aras\u0131nda geziniyorlard\u0131. Ger\u00e7ekten de sanki t\u00fcm bu duvarlar; art\u0131k i\u00e7erisinde kimse ya\u015famasa da sapasa\u011flam duran ta\u015f evler; solumuzdaki tepede ilk g\u00fcnk\u00fc tazeli\u011fiyle duran Bozukkale, sanki zaman var oldu\u011fundan beri buradaym\u0131\u015f gibilerdi. Da\u011fa dizilmi\u015f merdiven basamaklar\u0131 gibi duran tarlalar, da\u011f\u0131 ta\u015ftan ay\u0131rm\u0131\u015ft\u0131.<\/p>\n

B\u00fcy\u00fclenmi\u015ftik. T\u00fcm bunlar\u0131n nas\u0131l yap\u0131ld\u0131\u011f\u0131na dair bir ipucu ar\u0131yorduk. Etraf\u0131m\u0131z\u0131 hayran hayran seyrediyor, sanki bir ba\u015fka d\u00fcnyaya gelmi\u015fiz gibi \u015fa\u015fk\u0131nl\u0131k i\u00e7erisinde bir o yana bir bu yana savruluyorduk. Sahiplerini hi\u00e7 g\u00f6rmedi\u011fimiz motosikletler d\u0131\u015f\u0131nda bizden ba\u015fka kimsecikler yoktu etrafta. Ta ki, uzaktan elinde ora\u011f\u0131, bir da\u011fl\u0131n\u0131n; ne kadar uzaktan g\u00f6r\u00fcrseniz g\u00f6r\u00fcn tan\u0131yaca\u011f\u0131n\u0131z g\u00fc\u00e7l\u00fc ad\u0131mlar\u0131yla bizden y\u00f6ne do\u011fru geldi\u011fini g\u00f6r\u00fcnceye kadar. En sarp tepelere merdiven dayayan atalar\u0131n\u0131n gururuyla y\u00fcr\u00fcyen bu adam, birka\u00e7 saat \u00f6nce k\u00f6y kahvesinde konu\u015ftu\u011fumuz Mehmet Abi’ydi. Hani \u015fu bak\u0131\u015flar\u0131nda karakulaklar\u0131n g\u00f6zlerindeki keskin \u00e7izgiler olan, G\u00e2vur Mehmet.<\/p>\n

“-Selam\u0131n aleyk\u00fcm abi.”<\/p>\n

“-Aleyk\u00fcm selam.” derken biraz duralad\u0131. Ellerini arkas\u0131na ba\u011flay\u0131p, bizi sanki burada bulaca\u011f\u0131n\u0131 \u00f6nceden biliyormu\u015f gibi sakin sakin konu\u015fmaya devam etti:<\/p>\n

“- Yanl\u0131\u015f yola girmi\u015fsiniz. Bu yolun sonu oldu\u011fu gibi da\u011fd\u0131r. Az geriden, sa\u011fdan asfalt yoldan devam edecektiniz.”<\/p>\n

Biliyorduk, biliyorduk da bizi bu toprak yola \u00e7a\u011f\u0131ran tarihin hala dipdiri duran izleri miydi? Mehmet Abi biz demeden anlay\u0131verdi sanki. Bir g\u00fclme y\u00fcr\u00fcd\u00fc dudaklar\u0131na.<\/p>\n

“-Bak\u0131n!” dedi. Parma\u011f\u0131n\u0131n ucunda insan boyu otlar\u0131n aras\u0131nda neredeyse kaybolmu\u015f bir ta\u015f ev vard\u0131.<\/p>\n

“-Ben bu evde do\u011fup b\u00fcy\u00fcd\u00fcm.”<\/p>\n

\u0130nsan do\u011fdu\u011fu yerin topra\u011f\u0131na benzer derler ya. Mehmet Abi de \u00f6yle; buran\u0131n topra\u011f\u0131, da\u011f\u0131, ta\u015f\u0131 gibiydi.<\/p>\n

“-Ne zaman g\u00f6\u00e7t\u00fcn\u00fcz buradan?”<\/p>\n

“-Seksenden sonra. Buralar\u0131 hep hazine topra\u011f\u0131 dediler. Tarihi eserler zarar g\u00f6rmesin diye korumaya ald\u0131lar g\u00fcya. \u015eimdi \u015fu g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcz bir ta\u015f\u0131n yerini de\u011fi\u015ftirmek yasak!”<\/p>\n

Sesi \u00e7atalland\u0131. \u00d6fkeli g\u00f6z\u00fckse de anlad\u0131k ki Mehmet Abi ne k\u0131zg\u0131nd\u0131, ne de sinirli; \u00fczg\u00fcnd\u00fc yaln\u0131z.<\/p>\n

Hem h\u00fczn\u00fcn\u00fc biraz da\u011f\u0131tmak hem de \u015fu sar\u0131 \u00e7i\u00e7ekleriyle g\u00fcl\u00fcms\u00fcyormu\u015f gibi duran, baklagilin ne oldu\u011funu \u00f6\u011frenmek i\u00e7in elimde tuttu\u011fum demeti g\u00f6sterdim.<\/p>\n

“Mehmet abi, biz bunun ne oldu\u011funu bir t\u00fcrl\u00fc \u00e7\u0131karamad\u0131k.”<\/p>\n

” \u00c7\u0131karamazs\u0131n\u0131z tabi ya.\u00a0 Gambille deriz ona. Ben de bu topraklardan ba\u015fka yerde ne g\u00f6rd\u00fcm ne de ad\u0131n\u0131 duydum. Hem a\u015f\u0131 pek tatl\u0131 olur hem bizim karas\u0131\u011f\u0131rlar bay\u0131l\u0131r buna. G\u00f6t\u00fcr\u00fcn, yiyin siz de. ”<\/p>\n

Heyecanla cevap verirken i\u00e7inde b\u00fcy\u00fctt\u00fc\u011f\u00fc s\u0131k\u0131nt\u0131y\u0131 unutmu\u015f gibi oldu. Fakat dertliydi i\u015fte, ne yapsa mutlulu\u011fun o \u00e7ehresine \u00e7ok yak\u0131\u015fan k\u0131vr\u0131mlar\u0131n\u0131 oturtam\u0131yordu y\u00fcz\u00fcne. Elini bir pergelin hareketli ucu gibi kald\u0131rarak, \u015f\u00f6yle b\u00fct\u00fcn vadiyi b\u00fcy\u00fck bir dairenin i\u00e7erisine ald\u0131.<\/p>\n

“- Bu evlere, kalelere g\u00e2vur yapm\u0131\u015f derler k\u00f6ydekiler. Ben de kar\u015f\u0131 \u00e7\u0131kar\u0131m onlara ya, bu y\u00fczden G\u00e2vur Mehmet derler ad\u0131ma. E\u011flenirler benle. Hi\u00e7 olur mu be?! Nenemden bilirim ben buralarda ezelden beri torun, torba ya\u015fay\u0131p gidermi\u015fiz i\u015fte. Bu g\u00f6rd\u00fckleriniz hep ata yap\u0131s\u0131d\u0131r, ata!”<\/p>\n

Mehmet Abi bize, tarih kitaplar\u0131nda yazmayan bir ikinci tarihi anlat\u0131yor; hatta kendisi bizzat o tarih olarak kar\u015f\u0131m\u0131zda duruyordu. \u0130\u015fte \u015fu da\u011flar\u0131 bir dantel gibi \u00f6ren neslin o\u011flu g\u00f6zlerimize baka baka, soluk solu\u011fa konu\u015fuyordu.<\/p>\n

“Hakl\u0131s\u0131n.” diyebildik yaln\u0131zca m\u0131r\u0131ldanarak.<\/p>\n

“Biz seni i\u015finden al\u0131koymayal\u0131m abi, hadi sa\u011fl\u0131cakla!”<\/p>\n

“Hadi eyvallah! Yolunuz a\u00e7\u0131k olsun.”<\/p>\n

Ser\u00e7e Liman\u0131’na yollan\u0131rken art\u0131k hi\u00e7birimizin daha fazla \u015fa\u015f\u0131rmaya takati kalmam\u0131\u015ft\u0131. T\u00fcm vadiyi izohipslerine ay\u0131ran antik duvarlar, her g\u00fcn g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcz \u015feylerdi de bizler de buralar\u0131n unutulan sakinleri Luvilerdik sanki. Yolda, kayalar\u0131n ard\u0131ndaki kovanlar\u0131na bakan ar\u0131c\u0131lar\u0131 bu duyguyla selamlad\u0131k.<\/p>\n

Ser\u00e7e’ye geldi\u011fimizde, a\u011fa\u00e7 olmu\u015f, ben diyeyim bin siz diyin iki bin ya\u015f\u0131ndaki piynarlar kar\u015f\u0131lad\u0131 bizi. Dedim ya, art\u0131k burada g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcz hi\u00e7bir \u015feye \u015fa\u015f\u0131ram\u0131yorduk. Limana indi\u011fimizde yeni diyarlar ke\u015ffeden seyyahlar\u0131n sevincini duyumsuyorduk yaln\u0131z i\u00e7imizde. Daha do\u011frusu zaman\u0131n durdu\u011fu bu yerde bamba\u015fka bir \u00e7a\u011f ke\u015ffetmi\u015f gibiydik. Art\u0131k zaman, hi\u00e7birimiz i\u00e7in durmadan ilerleyen bir \u015fey olmayacakt\u0131.<\/p>\n

\"piynar\"<\/a><\/p>\n

Yaz\u0131: Kemal Kol\u00e7ak<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Bir yirmi d\u00f6rt saat daha diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm g\u00f6zlerimi a\u00e7t\u0131\u011f\u0131mda. Yeni bir g\u00fcn gibi g\u00f6z\u00fcken o hep ayn\u0131; g\u00fcn\u00fcn do\u011fu\u015fu, bat\u0131\u015f\u0131, gece, karanl\u0131k ve y\u0131ld\u0131zlar. Uyanmalar, ko\u015fu\u015fturmalar, yorulmalar sonra tekrar uykular. Nereden bilebilirdim bug\u00fcn\u00fcn as\u0131rlar s\u00fcrece\u011fini? Suyunu arayan topraklara, Ta\u015fl\u0131ca’ya gidecektik. Hani baz\u0131 yollar \u00f6ylesine g\u00fczel olur da, yolun kendisi gidilecek yere d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcverir ya birden, i\u015fte […]<\/p>\n

Daha Fazlas\u0131n\u0131 Oku… from G\u00e2vur Mehmet<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":16,"featured_media":4050,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_uag_custom_page_level_css":"","footnotes":""},"categories":[561],"tags":[],"class_list":["post-4046","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-doga-okulu"],"acf":[],"uagb_featured_image_src":{"full":false,"thumbnail":false,"medium":false,"medium_large":false,"large":false,"1536x1536":false,"2048x2048":false},"uagb_author_info":{"display_name":"burak.ozkirli","author_link":"https:\/\/dogadernegi.org\/tr\/author\/burak-ozkirli\/"},"uagb_comment_info":0,"uagb_excerpt":"Bir yirmi d\u00f6rt saat daha diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm g\u00f6zlerimi a\u00e7t\u0131\u011f\u0131mda. Yeni bir g\u00fcn gibi g\u00f6z\u00fcken o hep ayn\u0131; g\u00fcn\u00fcn do\u011fu\u015fu, bat\u0131\u015f\u0131, gece, karanl\u0131k ve y\u0131ld\u0131zlar. Uyanmalar, ko\u015fu\u015fturmalar, yorulmalar sonra tekrar uykular. Nereden bilebilirdim bug\u00fcn\u00fcn as\u0131rlar s\u00fcrece\u011fini? Suyunu arayan topraklara, Ta\u015fl\u0131ca’ya gidecektik. Hani baz\u0131 yollar \u00f6ylesine g\u00fczel olur da, yolun kendisi gidilecek yere d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcverir ya birden, i\u015fte…","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/dogadernegi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4046","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/dogadernegi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/dogadernegi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dogadernegi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/users\/16"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dogadernegi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4046"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/dogadernegi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4046\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/dogadernegi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4046"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/dogadernegi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4046"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/dogadernegi.org\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4046"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}